Fußballverein Werder zostało założone w Bremie 4 lutego 1899 r. przez grupę szesnastu licealistów, którzy zdobyli sprzęt sportowy jako nagrodę w jednym ze szkolnych konkursów. Nazwa klubu związana jest z miejscem, w którym młodzi piłkarze trenowali nad lokalną rzeką. Klub szybko się rozwijał wygrywając lokalne turnieje i brał udział w rozgrywkach Norddeutsch Fussball Verband (jedna z siedmiu regionalnych lig w ówczesnych Niemczech). W kwietniu 1914 r. połączył swoje siły z Allgemeinen Bremer Turnverein 1860 i znany był pod nazwą Sportabteilung Werder des ABTV przez... dwa miesiące, poczym ponownie stał się samodzielnym klubem. 19 stycznia 1920 r. klub zmienił swoją nazwę na Sportverein Werder Bremen, która obowiązuje do dnia dzisiejszego. W 1922 r. klub został pierwszym w historii niemieckiej piłki, który zatrudnił trenera drużyny. W latach 20. klub nie odnosił jednak żadnych sukcesów w chaotycznie prowadzonych rozgrywkach piłkarskich.

     Zmiany w systemie organizacji niemieckiej piłki nożnej nastąpiły w czasach III Rzeszy. W 1933 r. powołano do życia 16 lig regionalnych zwanych Gauligen, a ekipa Werderu znalazła się w Gauliga Neidersachsen. Klub z Bremy zdobywał mistrzostwo tej ligi w latach 1934, 1936 i 1937. W trakcie II wojny światowej liga uległa kolejnemu podziałowi. Tym razem Werder znalazł się Gauliga Niedersachsen/Nord zdobywając kolejny tytuł w 1942 r. Koniec II wojny światowej to zmiany w całych Niemczech będących pod kontrolą Aliantów. Klub z Bremy zmienił kolejny raz swoją nazwę na Turn und Sport Werder 1945 Bremen (10 listopad 1945 r.), a następnie Sport-Club Grün-Weiß 99 Bremen (4 luty 1946 r.). 25 marca 1946 r. klub ponownie powrócił do nazwy SV Werder Bremen. W 1961 r. Werder sięgnął pierwszy raz po krajowy Puchar. To przyczyniło się do tego, iż klub został zaproszony do nowotworzonej Bundesligi (1963 r.), która stała się najwyższą klasą rozgrywkową na terenie RFN. Dwa lata później klub zdobył swoje pierwsze krajowe mistrzostwo, natomiast sezon 1967/68 zakończył na drugim miejscu w tabeli.

     Następne lata nie były już aż tak udane. Werder kończył praktycznie każdy sezon w dolnej części tabeli Bundesligi. Mimo to prasa określała klub z Bremy mianem "Millionaires", a to przez fakt na spore inwestycje w zawodników dokonywane przez działaczy Werderu. W sezonie 1980/81 nastąpił sportowy upadek klubu, który zajął 17. miejsce i spadł do II ligi. Banicja trwała jednak tylko sezon, a klub wkrótce objął Otto Rehhagel, który nie bez powodu został okrzyknięty przez fanów Werderu "Królem Otto". Poprowadził on klub z Bremy do wicemistrzostwa Niemiec w latach 1983, 1985, 1986, a w 1988 r. zdobył upragniony przez wszystkich tytuł mistrzowski. W latach 1989-91 trzykrotnie Werder dotarł do finału Pucharu Niemiec, wygrywając go jednak dopiero za trzecim podejściem. Rok później klub zdobył jedyne jak do tej pory trofeum europejskie wygrywając nieistniejący już Puchar Zdobywców Pucharów. 1993 r. to kolejny tytuł mistrzowski, a rok później trzeci w historii Puchar Niemiec. W 1995 r. z klubu odszedł Rehhagel, który przyjął ofertę Bayernu Monachium i tym samym zakończył się okres wielkiego Werderu.

     Karuzela na stanowisku trenera nie pozwoliła na odnoszenie znaczących sukcesów. Wszystko zmieniło się w 1999 r. kiedy klub przejął nie mający większego doświadczenia trenerskiego Thomas Schaaf i już na początek zdobył z zespołem Puchar Niemiec. Schaaf rozpoczął przy wsparciu działaczy konsekwetną budowę nowefo wielkiego Werderu. Ukoronowaniem tych wysiłków było zdobycie czwartego tytułu Mistrza Niemiec w 2004 r., a także piątego krajowego pucharu w tym samym roku.

     Werder Brema rozgrywa swoje spotkania na stadionie Weserstadion, który otworzony został w 1924 r. Po licznych renowacjach stadion może pomieścić aktualnie 42.358 widzów. Niestety stadion Werderu nadal jest daleko w tyle za stadionami zbudowanymi z okazji Mistrzostw Świata w 2006 r. Kandydatura Bremy została szybko odrzucona ze względu na blisko 10 tys. miejsc stojących, które nadal znajdują się na stadionie.

Autor: Union Jack