Kariera piłkarska: Clyde (1984-86), St.Mirren (1986-88), Rangers (1988-2000), Dunfermline Athletic (2000-02), Northern Spirit (2002-04), Central Coast Mariners (2005-06)

Sukcesy z Rangers: mistrzostwo (1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000), Puchar Szkocji (1992, 1993, 1996, 1999, 2000), Puchar Ligi (1989, 1991, 1993, 1994, 1997, 1999)

Sezonowe statystyki w Rangers:

1987-88: 8 spotkań ligowych/ 1 gol; 1988-89: 30/6; 1989-90: 24/0; 1990-91: 11/1; 1991-92: 16/1; 1992-93: 30/4; 1993-94: 35/5; 1994-95: 16/1; 1995-96: 18/2; 1996-97: 24/1; 1997-98: 11/0; 1998-99: 13/0; 1999-2000: 2/0

Razem: 238/22

Ian Ferguson urodził się 15 marca 1967 r. w Glasgow. Od dziecka był zadeklarowanym fanem Rangers, jednak nie udało mu się przekonać do swojej osoby trenerów zajmujących się szkoleniem młodzieży w klubie z Ibrox Park. Młody chłopak postanowił więc spróbować swoich sił w najmniej utytułowanym klubie z rodzinnego miasta, czyli Clyde, które do 1994 r. miało swoją siedzibę w południowo-wschodniej części Glasgow (następnie przeniosło się do Cumbernauld). Po kilku latach spędzonych w Clyde Boys' Club młody Ian w wieku 17 lat podpisał w 1984 r. pierwszy zawodowy kontrakt z ekipą Clyde. W trakcie dwóch lat spędzonych w barwach "Cyganów" Ferguson zagrał w 26 spotkaniach i strzelił 4 bramki. Środkowym pomocnikiem zainteresowali się działacze St.Mirren i wkrótce Ian trafił do klubu z Paisley. Już w pierwszym sezonie wraz z nowymi kolegami zdobył Puchar Szkocji pokonując w finale faworyzowane Dundee United 1:0. Jedynego gola w tym meczu zdobył właśnie Ferguson i o młodym zawodniku zrobiło się coraz głośniej w Szkocji i pewne było, że już wkrótce zasili on znacznie lepszy drużynę niż "The Buddies". Blisko dwa sezony na St.Mirren Park to 57 spotkań ligowych i aż 10 bramek, co na defensywnego pomocnika było bardzo dobrym wynikiem. W wieku 21 lat Ian spełnił swoje największe marzenie - założył niebieską koszulkę Rangers. Klub z Ibrox, który nie był zainteresowany Fergusonem, gdy ten starał się o przyjęcie do juniorów "The Gers", teraz wyłożył za niego 850 tysięcy funtów (do dziś jest to największy transfer w historii St.Mirren).

Ferguson trafił na Ibrox pod koniec sezonu 1987-88 i zagrał jedynie w ośmiu meczach ligowych, ale zdołał zdobyć jedną bramkę. Kolejny sezon Ian zakończył zdobyciem podwójnej korony, zdobywając mistrzostwo Szkocji (30 spotkań i 6 bramek w lidze) oraz Puchar Ligi. Ten tytuł mistrzowski rozpoczął słynne "Nine in a row" i piłkarz wraz z kolegami jeszcze osiem razy z rzędu wznosił w górę puchar za wygranie ligi. W tym czasie wywalczył również trzy Puchary Szkocji oraz cztery Puchar Ligi. Niestety menadżer Graeme Souness nie stawiał tak często na Fergusona w latach 1989-91. Wszystko zmieniło się gdy stanowisko szkoleniowca przejął Walter Smith, który właśnie w Ianie widział człowieka od przysłowiowej "czarnej roboty" w środku pola. Zawodnik odwdzięczył się za zaufanie i walnie przyczynił się do wyżej wymienionych sukcesów drużyny. Z biegiem lat Ferguson musiał jednak coraz częściej ustępować pola zagranicznym gwiazdom, które zasilały ekipę z Ibrox. Rok 1998 to rok zmian w historii "The Gers" i koniec starej epoki. Zespół, który nie był w stanie wywalczyć dziesiątego tytułu mistrzowskiego z rzędu, ani żadnego innego krajowego pucharu, opuścił menadżer Walter Smith, który podjął pracę w angielskim Evertonie oraz takie gwiazdy zespołu jak m.in. Brian Laudrup czy Paul Gascoigne. Nastała era "Małego Generała". Na Ibrox pojawił się Dick Advocaat...

Holenderski szkoleniowiec postanowił przeprowadzić prawdziwą rewolucję w składzie Rangers i zespół opuściło wielu piłkarzy, którzy tworzyli słynne "Nine in a row". Ci co zostali, zostali bardzo szybko, z nielicznymi wyjątkami, odsunięci na "boczny tor". Ferguson, podobnie jak tacy piłkarze jak m.in. Ally McCoist czy Ian Durrant byli skazani na oglądanie z ławki rezerwowych poczynań na boisku prawdziwej "Legii Cudzoziemskiej", która zasiliła ekipę "The Gers". Mimo, iż formalnie Ferguson mógł zapisać na swoim koncie kolejne tytuły i puchary, to wkład w ich zdobycie był marginalny. Ian nadal trwał w szerokiej kadrze i patrzył jak opuszczają go starzy koledzy. Gdy sezon 1999-2000 dobiegał ku końcowi, Ian był już jedynym zawodnikiem, który zdobył wszystkie mistrzostwa w trakcie "Nine in a row" i który pozostał w kadrze klubowej. "Ostatni Light Blue" mówiono o nim... Ostatni z wielkiej drużyny... To on zgasił przysłowiowe "światło za sobą" kończąc pewną erę w historii klubu. Latem 2000 r. na zasadzie wolnego transferu przeniósł się do Dunfermline Athletic. 33-letni Ferguson miał za zadanie poprowadzić na boisku młodych graczy "The Pars", więc bardzo szybko przejął obowiązki kapitana w zespole. W trakcie dwóch lat spędzonych na East End Park zagrał w 60 spotkaniach ligowych zdobywając dwie bramki. Mimo, że Dunfermline było zainteresowane przedłużeniem umowy z Fergusonem to sam piłkarz zdecydował się na niespodziewany ruch. Postanowił udać się na "drugi koniec świata" do Australii...

Nowym pracodawcą Iana został Northern Spirit, klub z północnego Sydney, który przez pewien czas był własnością... Rangers! Piłkarz występował w nim przez dwa sezony, aż do 2004 r. kiedy to rozwiązano klub. W barwach "Spirit" Szkot zagrał w 37 meczach, zdobywając trzy gole. Ostatnim przystankiem w zawodowej karierze Fergusona było Central Coast Mariners z Gosford. Ian przyjął tam funkcję grającego asystenta i coraz bardziej koncentrował się na pracy szkoleniowej niż na grze na boisku. Latem 2006 r. Ferguson postanowił zakończyć trwającą 22 lata piłkarską karierę. Zauroczony życiem w Australii postanowił osiedlić się tam na stałe i rozpocząć kursy trenerskie. We wrześniu 2008 r. władze nowo utworzonego klubu North Queensland Fury ogłosiły Iana menadżerem drużyny. Największą gwiazdą ekipy z miasta Townsville był przez sezon kontrowersyjny w latach 90-tych, a prywatnie fan "The Gers", Robbie Fowler. Latem 2009 r. klub zasilił natomiast obrońca Scott Wilson. Ferguson doskonale pamiętał 32-letniego zawodnika z czasów gry zarówno w Rangers oraz Dunfermline Athletic. Debiutancki sezon na ławce trenerskiej okazał się mało udany i drużyna uplasowała się na siódmej pozycji (na dziesięć zespołów) w lidze. Latem 2010 r. Ferguson przyjął ofertę pracy asystenta menadżera u boku Davida Mitchella (byłego gracza Rangers, który występował na Ibrox w latach 1983-85) w Perth Glory.

Jacek Korczak