 |
 Kariera piłkarska: Adelaide City (1989-1992), KFC Germinal Ekeren (1993), Adelaide City (1993-1995), NAC Breda (1995-1997), Rangers FC (1997-2002), Middlesbrough FC (2002-2003), Cardiff City (2003-2005), NAC Breda (2005-2006), Central Coast Mariners (2006-2008)  Lata gry w RFC: 1997-2002 |  Tony Vidmar urodził się 4 lipca 1970 r. w Adelaidzie w Australii, w rodzinie o korzeniach włosko-słoweńskich. Jego brat Aurelio również był zawodowym piłkarzem i w Europie występował w barwach trzech belgijskich klubów KV Kortrijk, KSV Waregem i Standardu Liege oraz holenderskiego Feyenoordu Rotterdam, szwajcarskiego FC Sion i hiszpańskiej CD Tenerife. Młodszy od Aurelio o 3 lata Tony, podobnie jak starszy brat rozpoczynał swoją piłkarską karierę w klubie z rodzinnego miasta, a mianowicie Adelaide City. Pierwszy zawodowy kontrakt z "Zebras" podpisał w 1989 r. W trakcie trzech lat spędzonych w tym zespole zagrał w 83 spotkaniach i strzelił aż 10 bramek, co jak na obrońcę jest sporym osiągnięciem. Młody zawodnik znalazł się w kadrze Australii na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie w 1992 r., tak dobrze wpominanych przez polskich kibiców. Warto przypomnieć, że Polska rozbiła Australijczyków, z Vidmarem w składzie, w półfinale aż 6-1! Świetna gra na turnieju spowodowała, że Tony został w Europie, ponieważ otrzymał angaż w belgijskim Germinal Ekeren. Dobrą marką cieszył się już na tamtejszych boiskach jego brat Aurelio, który grał w Belgii już od 2 lat. Niestety przygoda młodszego z braci z Germinalem skończyła się po zaledwie dziewięciu spotkaniach. Klub nie zdecydował się przedłużać umowy z Tonym i ten powrócił do rodzinnej Adelaidy. Jak się później okazało, nie na długo...  Vidmar kolejne dwa lata spędził na australijskich stadionach. Ten okres gry w Adelaide City, to dorobek 51 spotkań i 5 bramek na koncie. W 1995 r. Tony kolejny raz udał się na podbój Europy. Tym razem był on bardziej udany, gdyż przybysz z "Krainy Kangurów" spędził na naszym kontynencie kolejnych jedenaście lat. Ponownie Vidmar skierował swoje kroki do Beneluxu. Udało mu się podpisać kontrakt z holenderskim NAC Breda. W barwach "Perły Południa" grał przez dwa sezony, w których zagrał w 61 spotkaniach. W tym okresie zdobył cztery bramki. Był uważany za solidnego obrońcę w Eredivisie. Nikt jednak nie myślał, że wkrótce sięgnie po niego niezwykle utytułowany klub z Wysp Brytyjskich. Co ciekawe sporo osób mylnie myśli, że do ekipy Rangers FC sprowadził go Dick Advocaat. To jednak nie Holender, a Walter Smith był tym, który na zasadzie wolnego transferu sprowadził Vidmara na Ibrox.  W swoim debiutanckim sezonie w barwach "The Gers" Vidmar pełnił rolę zmiennika. Zdołał zagrać jedynie w dwunastu spotkaniach ligowych. Był to ostatni sezon Smitha w roli menadżera, który po paśmie sukcesów musiał przeżyć gorycz porażki i Rangers zakończyli sezon bez zdobycia ani jednego pucharu. Latem 1998 r. doszło do zmiany trenera. Władze klubu z Ibrox postanowiły powierzyć posadę menadżera Dickowi Advocaatowi. Holender rozpoczął prawdziwą rewolucję w składzie. Z pewnością Tony myślał, że nie będzie miał szans na grę, a tym czasem w kolejnym sezonie zagrał w aż 39 spotkaniach, w tym 28 w lidze! Walnie przyczynił się do zdobycia potrójnej korony. Strzelił co prawda jedynie jedną bramkę, ale dającą remis w wyjazdowym meczu z Dundee FC (oprócz tego zdobył gola w meczu Pucharu Szkocji przeciwko Hamilton Academical). Był prawdziwą ostoją defensywy co docenili kibice, dla których wkrótce stał się jednym z ulubieńców. Tony "Tiger" Vidmar - taki pseudonim nadali mu fani "The Gers".  Kolejny sezon. Kolejne mistrzostwo Szkocji. Kolejny raz Vidmar był podstawowym piłkarzem Rangers. Sezon 1999/2000 to również 39 spotkań, w tym 27 w Scottish Premier League. Australijczyk potwierdził w końcu, że potrafi zdobywać bramki. Strzelił ich aż sześć, w tym cztery w lidze (dwie przeciwko Dundee United i po jednej ekipom Dundee FC i St.Johnstone FC) i jedną w Pucharze Szkocji (w finale przeciwko Aberdeen). Najważniejszy gol został zdobyty jednak przez Vidmara w eliminacjach Ligi Mistrzów przeciwko włoskiej Parmie. Co ciekawe mimo, że Tony sprawiał wrażenie boiskowego twardziela, to jednak jak na obrońcę grał fair. W trakcie trzech pierwszych sezonów na Ibrox został ukarany zaledwie ośmioma żółtymi kartkami (na 97 spotkań). Po dwóch sezonach sukcesów przyszedł jednak sezon niepowodzeń. Rangers nie zdołali obronić mistrzostwa, ani zdobyć krajowych pucharów, a Tony przez sporą część sezonu leczył kontuzję.  Sezon 2001/02 okazał się ostatnim na Ibrox w karierze Vidmara. Nowy szkoleniowiec "The Gers", Alex McLeish stawiał nadal konsekwentnie na australijskiego obrońcę. Klub ponownie musiał jednak uznać wyższość Celticu w lidze, ale zdołał zdobyć oba krajowe puchary. Tony w trakcie całego sezonu zagrał w 38 spotkaniach. Mimo, że był on ostoją defensywy przez ostatnie lata, to władze klubu zdecydowały się nie podpisywać z nim nowej umowy. Po pięciu sezonach gry na szkockich boiskach, Vidmar przeszedł na zasadzie wolnego transferu do angielskiego Middlesbrough FC. Na Riverside Stadium spędził jednak tylko jeden sezon. Następnie przez dwa lata bronił barw Cardiff City. W 2005 r. powrócił tam gdzie rozpoczął wielką europejską karierę, czyli do holenderskiej Bredy. Po roku gry dla NAC postanowił wrócić do Ojczyzny. Ostatnie dwa lata zawodowej kariery spędził w Central Coast Mariners, po czym oficjalnie zakończył sportową karierę. Warto dodać, że Vidmar jest jednym z bardziej utytułowanych piłkarzy w historii australijskiej piłki. Dla reprezentacji swojego kraju rozegrał 76 spotkań, co jest trzecim wynikiem w historii. Aktualnie Tony Vidmar pracuje w South Australian Sports Institute Football Program w rodzinnej Adelaidzie. Autor: Union Jack |